ಹನಿಗವನ

ಅರಿವು                                                                                                                                        

ಇದುವರೆಗೂ                              

ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಹುಡುಕಿದ್ದು                       

ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಕಾಣದ್ದು                                      

`ನನ್ನಲ್ಲೇ ಇದೆ’                                        

ಎಂದರಿತಾಗ                              

ಏನಾಶ್ಚರ್ಯ!                              

ಆದದ್ದೆಲ್ಲಾ........

ವಿಶೇಷ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿ೦ದಲೇ

ಸಮರ್ಥವೆ೦ದರಿತು

ನೊಗಕ್ಕೆ ಬಿಗಿದ ಪಶು

 

ಉಘೇ ಪರಾಕಗಳೊ೦ದಿಗೇ

ಪ್ರಾರ೦ಭವಾಗುವ ಪ್ರತಿ `ಹೆಜ್ಜೆ’ಗೂ

ವಿಶೇಷ ಬಿರುದು

ಬಾವಲಿಗಳ ಮೆರುಗು

 

ತುಟಿಗಿಷ್ಟು ತುಪ್ಪ

ಬಿಡುವಿಲ್ಲದ ಒಪ್ಪ

 

ಹೊತ್ತಷ್ಟೂ ಹೊರೆಯ

ಮುಗಿಯದ ಹೆಣ ಭಾರಕೆ

ಶಿರವದುರಿ ಕೊರಳು ಕೊ೦ಕಿ

ಹೆಜ್ಜೆ ತಪ್ಪಿದಷ್ಟಕ್ಕೆ

ಇಲ್ಲ ಸಲ್ಲದ ಬೆದರಿಕೆ

 

ಅತ್ತಿತ್ತ ತಿರುಗದ

ನೆಟ್ಟಗತ್ತಿನ ಮೇಲೆ

`ಗತ್ತು’ ತೋರುವವರ ಗರ್ವ

ಭಾರ ಭರಿಸಿ ಕಾಲುಕೂಡಿಸದಿದ್ದರೆ

ಕೋಲು ಬೀಸುವ ಕಿರಿಕಿರಿ

 

ಬೇಡ ಈ ಬ೦ಧನದ ಭವ್ಯತೆ

ಸಡಿಲವಾದೊಡನೆ

ಸಡಗರದ ನಾಗಾಲೋಟ

ಬಾನೆತ್ತರಕೆ ಚಿಮ್ಮಿದ ಪಶು

ನಕ್ಕು ನುಡಿಯಿತು

‘ಆದದ್ದೆಲ್ಲಾ...ಒಳಿತೇ ಆಯಿತು!’

                                                                                                  

                                            

 

ಬಾಳ ಮುಸ್ಸ೦ಜೆ

ಅಗಾಧ ಜಲರಾಶಿಯ ನಡುವೆ
ಅಲೆಗಳ ಏರಿಳಿತದೊಡನೆ
ತುಯ್ದಾಡುತ್ತಾ
ಗಾಳಿ ಬೀಸಿದತ್ತ
ತೂರುತ್ತಿರುವ ಈ
ಹಾಯಿ ದೋಣಿಗೆ
ಇರಬಹುದೇ
ಭದ್ರವಾಗಿ
ನೆಲೆಯೂರುವಾಸೆ?


ಬಾಳ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ
ಬ೦ದವರೆಷ್ಟೋ
ಹೋದವರೆಷ್ಟೋ
ಪಾದವೂರಿದ್ದರೂ
ಗುರುತು ಉಳಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ

ಅ೦ದು ಹೊಟ್ಟೆ ಪಾಡಿಗೆ
ಹೋಗುವಮುನ್ನ
ಸ೦ಜೆ ಬರುವುದಾಗಿ
ತಿಳಿಸಿದ್ದ ನಲ್ಲ
ಇನ್ನೂ ಹಿ೦ದಿರುಗಿಲ್ಲ!


ಬರುವನೇನೋ ಇ೦ದೋ
ಮು೦ದಿನ ಚಣವೋ ಎ೦ಬ
ನಿರೀಕ್ಷೆ ನಿರಾಶೆಗಳ
ಹೊಯ್ದಾಟದ ನಡುವೆ...
ಪ೦ಜರದ ಗಿಳಿ ದ೦ಪತಿಗಳ
ಪಿಸುಮಾತು


`ಹಾರಿ ಹಾರಿ ಮೇಲೇರಿ
ಮುಗಿಲ ಸೇರುವ
ಏರಿ ಏರಿ
ಉಡುರಾಜನ೦ಗಳಕೆ ಸಾರಿ...’
ಛೀ...! ಬರಡು
ಬ೦ಜೆ ನಿರ್ಜೀವ..


ಕಾದು ಕಾದು ವೇಳೆ
ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸಿದ
ಊರ್ಮಿಳೆ, ಶಬರಿಯರ
ಕಾಲ ಇದಲ್ಲ
ಎ೦ದರಿವಾಗುವ ಮೊದಲೇ
ಹಾರಿತ್ತು ಹರೆಯ


ಸ೦ಜೆಯಾದರೂ
ಬರಲಿಲ್ಲ ಚೆನ್ನ
ಬರುವನೇನೋ
ಕಾಲನೊಡನೆ
ಕಾಲು ಕೂಡಿಸುವ
ಮುನ್ನ
ಬಾಳ ಬಟ್ಟೆಗೆ
ತಿರುಗಿಸಬಾರದಲ್ಲ
ಬೆನ್ನ!

`ಹನಿ’ದ್ವಯಗಳು

ಅಂತರ
ಜನಜಂಗುಳಿಯ ನಡುವೆ
ಬಿದ್ದಿರುವ ರಸ್ತೆ
ಒಂಟಿ, ಮೌನಿ
ಜನರ ತನ್ನತ್ತ ಸೆಳೆವ
ಸಾಗರದ್ದೋ
ಎದ್ದೆದ್ದು ಅಲೆಗಳ ಅಟ್ಟುವ
ಅಬ್ಬರವೋ ಅಬ್ಬರ!

 ಯಾಂತ್ರಿಕತೆ
ದಿನದ ಜಂಜಡದಲಿ
ಭಗ್ನ
ಆತ್ಮೀಯ ನೆನಪುಗಳು
ಮನದಿಮೂಡುವ
ಮೊದಲೇ
ದಗ್ಧ
ಕನಸು ಕಲ್ಪನೆಗಳು! 

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯ ಶುಭಾಶಯಗಳು.

ಜ್ಞಾನ


ಸುರಿವ ಮಳೆನೀರ

ಹಿಡಿದಿಡಲಾಗದು ಗಿರಿಶಿಖರ

ತಮ್ಮತ್ತ ಸೆಳೆಯುತಿವೆ

ಸಾಗರ ಸರೋವರ.



ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯ ಶುಭಾಶಯಗಳು.

ಮಳೆ `ಹನಿ'ಗಳು

ವ್ಯರ್ಥ

ಅಂಬರ ತುಂಬಿದ
ಹಿಂಜಿದ ಅರಳೆ
ಹನಿಸಲಾಗದು ಮಳೆ
ತಣಿಸಲಾಗದು ಇಳೆ!

ಗುರಿ

ತೇಲಿ ಸಾಗುತಿಹ
ಕಾರ್ಮುಗಿಲೇ
ನಿನ್ನ ಗುರಿ ಎತ್ತ?
ಮಳೆ ಸುರಿಸಿ
ಇಳೆ ಗೆಳತಿಗೆ
ಹಸಿರುಡಿಸುವತ್ತ!

ಸಾಪೇಕ್ಷ

ಕಾರ್ಮುಗಿಲು ಕವಿದಾಗ
ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುವುದು ಮಿಂಚು
ಸ್ವಚ್ಛ ಅಂಬರಕೆ
ಕನಸಲಾಗದ ಪೇಚು!

ಮೊದಲ ಮುಂಜಾವು

(ಇದು `ಮೊದಲ ಮುಂಜಾವು' ೨೦೦೧ರ ಪ್ರಾರಂಭದ ದಿನ ಬರೆದ ಕವನ. ನನ್ನ ಪ್ರಥಮ ಕವನ ಸಂಕಲನ `ಗರಿಕೆ’ಯಲ್ಲಿ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಿದೆ.)

ಮೊದಲ ಮುಂಜಾವು

ಹೊಸ ಶತಮಾನದ ಮುಂಜಾವೇ
ಹೊರಟೆ
ಪ್ರಕೃತಿಯ ಹೊಸತನವ
ನೋಡಲೆಂದು

ಅದೇ ತಂಪು ತುಂಬಿದ ಕುಳಿರ್ಗಾಳಿ
ಚಳಿಯ ಹೊಡೆದೋಡಿಸಲು ಫಣತೊಟ್ಟ
ಬಿಸುಪ ಕಿರಣಗಳ ಮೂಟೆ ಹೊತ್ತ
ಹೊಸ ಹಗಲ ಕತೃ
ದಿನಪನುದಯ

ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಅರಳಲು ಸಜ್ಜಾದ
ಬಿರಿದ ಮೊಗ್ಗುಗಳು
ನೂತನ ದಿನದ
ನಾಂದಿಗೆ ಸಡಗರಿಸಿ
ಚಿಲಿಪಿಲಿ ಉಲಿಯುತ್ತಿರುವ
ಪಕ್ಷಿಗಳ ಸಮೂಹ

ಚೈತನ್ಯದ ಚಿಲುಮೆಯಾದ ಪ್ರಕೃತಿ
ಆದರೆ ನನ್ನಂಥಾ ನರಜೀವಿಗಳೆಲ್ಲಿ?

ಏರಿಯ ಮೇಲಿನ ಕುರಿಯ ಹಿಂಡಲಿ
ಬಿತ್ತೊಂದು ಕುರಿ ಕಾಲುಜಾರಿ
ಹಿಂದೆಯೇ ಬಿದ್ದವು ಕುರಿಗಳೆಲ್ಲಾ
ಹಾರಿಹಾರಿ!

ಅಗೋ ಅಲ್ಲೇ ಕಂಡೆ
ತೆರೆದ ಬಾಗಿಲಿಂದ
ಹೊರಗಿಣುಕುತ್ತಿರುವ
ಕೆಂಪುಕಣ್ಣುಗಳು
ಆಕಳಿಸುವ ಮುಖಗಳು

ಸಹಸ್ರಮಾನದ ಸ್ವಾಗತಕೆ
ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಕುಣಿದು-
ಕುಪ್ಪಳಿಸಿದ(ವರ ನೋಡಿದ)
ಪಟಾಕಿ ಸಿಡಿಸಿ ಹೊಸದಿನವ
ಬೆದರಿಸಿದ
ದಣಿದ ದೇಹಗಳು
ನವವರ್ಷದ ಹರ್ಷದಿ
ನಲಿದ ನಿಶಾಚರಿಗಳು!

ಈಗ ಸೋಮಾರಿತನದ
ಹೊದಿಕೆ ಹೊದ್ದು
ಮತ್ತೆ ನಿದ್ದೆಯ ಜೋಂಪಿಗೆ
ಜಾರಲೆಳೆಸುವ
ಅವರ ಮೊಗಭಾವಗಳು!